تعریف اعتبار بخشی و حاکمیت بالینی

 اعتبار بخشی به معنی ارزیابی سیستماتیک مراکز ارائه خدمات سلامت با استانداردهای مشخص است.

استانداردهایی که برای بهبود مداوم کیفیت ،  به محور بودن بیمار و بهبود امنیت بیمار و کارکنان تاکید دارد.

اعتبار بخشی برای تشریح کیفیت خدمات بهداشتی و درمانی به عنوان مبنای تفکر آن به کار گرفته می شود.

خط مشی مراقبت های سلامت و درک آن چه به کیفیت مراقبت مربوط می شود و تمرکز بر روی اصول بنیادی

برای یکپارچه نمودن توسعه سیستم بهداشت و درمان و پویا نمودن آن ، اساس اعتبار بخشی را تشکیل

میدهد.

حاکمیت بالینی چارچوبی است که در آن سازمان های ارائه دهنده خدمات در قبال بهبود دائمی در خدمات

پاسخگو بوده و یا با ایجاد محیطی که در آن تعالی در خدمات بالینی شکوفا می شود به صیانت از استانداردهای

عالی خدمت می پردازد. حاکمیت بالینی فعالیت جدیدی نیست بلکه کارکنان بالینی همیشه نگران ارائه بهترین

استانداردها برای بیماران هستند.

زیر ساختهای اعتبار بخشی

1- ایجاد چارچوبی که در آن کلیه افراد به مسئولیتهای خود واقف بوده و از ارائه خدمت با بهترین کیفیت اطمینان

حاصل شود .

2- استقرار فرهنگ انتقاد منصفانه و مثبت و یادگیری مادام العمر .

3- دستیابی به بهبود مستمر در مراقبتهای ایمن - اثر بخش - کارا و عادلانه بیمار محور.

4- اتخاذ رویکرد مبتنی بر بیمار که شامل درمان فروتنانه(توام با مهربانی و ادب)- دخالت دادن ایشان در تصمیمات

مربوط به درمان -آگاه نگهداشتن بیماران از بیماری و مراحل درمان و یادگیری از آنهاست.

5- به حد اقل رساندن ریسکها و خطرات بیماران و پرسنل با تعهد به یادگیری از اشتباهات و به اشتراک

گذاشتن آن با دیگران.

6- حصول اطمینان از به روز بودن دانش پرسنل در مورد فعالیتهایی که انجام میدهند و نظارت مناسب بر

عملکرد آنها در هر جا که لازم باشد.

7- توانمند سازی پرسنل درمانی برای بهبود کیفیت مراقبتها و درمان

8-ارتقاء طبابت مبتنی بر شواهد و اثر بخشی بالینی شامل تطابق فعالیتهای درمانی با شواهد مطالعات و

پروزه ها.

9- انجام امور ممیزی بالینی

10- مدیریت موثر عملکردهای ضعیف

11- استفاده از نقطه نظرات افراد بومی منظقه در توسعه و برنامه ریزی خدمات سلامتی منطقه